Os cabaqueiros

telleiras

Os cabaqueiros

Autoría
Sen datos
“Taxicar cabacas e toupos a ghoucha”: “facer tella e ladrillo a man” era o oficio dos telleiros, coñecidos na zona do Salnés e do Baixo Miño con nome de cabaqueiros por traballar a cabaca (tella) na cabaqueira (telleira), nomes procedentes da xerga dos telleiros: o “latín ou verbo dos daordes ou dos cabaqueiros” Traballo duro e estacional, os cabaqueiros reuníanse constituíndo cuadrillas e desenvolvían o seu traballo en torno a unha telleira dun só potro (banco) e como mínimo cinco traballadores. O xefe ou buxa podía ser ou non o propietario, desempeñaba o cargo de oficial e dirixía e administraba o traballo na telleira, tamén era o encargado de “cortar” o barro ou lasqueo preparando a tella. Xunto ao oficial estaba o tendedor coa ferramenta chamada formal debía recoller a tella, coa máxima rapidez, de mans do oficial. Para este posto valorábase enormemente a destreza e rapidez, por iso, o cabaqueiro tendedor acostumaba ser un mozo, que corría a tender a tella na eira para que o aire ou frúa e o sol ou melco as secase.
O pieiro era o encargado de amasar o barro (sobar a xunca) na pía, facíao cos pés ou ghouchóns axudado por un cabalo (belbo). O carreteiro ou chioneiro era o encargado de transportar o barro dende a pía a eira, e finalmente estaba o pinche, un “primerizo” ou aprendiz, neno de 10-11 anos que saía a tellar por primeira vez e facía de recadeiro para a cuadrilla.
Arquivo de Galicia. Santiago de Compostela. Inventario do Patrimonio Etnográfico. Mundo do Mar.
ISBN
Sen datos
Depósito legal
Sen datos
Ano de publicación
2022
Editorial
Sen datos